Tam bitti diyorum, artık iyileşti çok şükür diyorum. Hop!! yeniden başlıyoruz. Ay çok öfkeliyim. Şu an hiç konuşmak için uygun bir zaman olmadığından buraya yazıp rahatlamaya çalışacam, tabi etkisi olursa..
Ya dün okul gezisi vardı kuzunun. Florya taraflarına orman gezisi yaptılar bütün okul sanırım. bu onun ilk gezisi olduğundan içten içe sağlam stresliydim. Ancak bu stres ulaşım ve ortama uyumlanması üzerineydi. Çocukları montsuz bırakacaklarını nerden bileyim!
Dün okuldan aldığımdan beri hapşuruyordu. En son burnu da akmaya başlayınca aha dedim bir terslik var. Annecim şapkanı takmadın mı dedim. Kimse takmadı ki dedi. Neyse dedim. Akşam okuldaki fotoğraflar sisteme yüklenince anladım sebebini. Meğersem çocuk montsuz olduğu için üşütmüş! BRAVO YA! Valla!
İyileştirmek için köpek gibi uğraştığımız çocukları 19 - 20 derecelik havada incecik giydirmek nedir? Kendiniz de biliyorsunuz bunun üşümeye yatkın olduğunu. Vallahi sinirden dişlerimi sıkıyorum. Çocuğun burnu tıkandı bile. Ateş ne zaman gelir diye bekliyorum. Ay çok sinirliyim. OF.
Bir de her gün çantasında ekstradan polar koyuyorum, montu kalın gelirse üşümesin diye. Saat sabahın 6 buçuğu olmasa çok güzel şarlayacağım da ruh hastası gibi görünmek istemiyorum.
Ya yok ya.. Valla. Tamamen güvenmek haram bana. Biliyorlardır canım, söylemene gerek yok demek, veya sık sık telefonla arayıp tembihlememek haram bana.
Nolur, hasta olmasın çoluk çocuk. Lütfen. :(
Yorumlar
Yorum Gönder