Başlangıç

Günler geçti, aylar geçti hatta yıllar geçti ve ben yeniden yazma terapime döndüm.

Terapiymiş çünkü yıllarca yazdıktan sonra dönüp bakınca değişmek, hayatın getirdiklerine karışmak insanın aklıyla oynuyor sanki. 

(Hadi bakalım afilli cümleler yazası geldi bizimkinin, ilkin günahı olmaz derler diye yapıştır gitsin beybi.)

 Niye yazmadım bunca zaman? 

Aslında yazdım. Ama hep yanlış yerlere yazmışım. Suya yazar gibi.. Hepsi zamanla silindi hafızamdan. Eski benle şimdikini kıyaslayınca aklımın hayalimin almayacağı kadar yalnız ve asosyalim. Gerçekten bugünüme bu anlamda inanamıyorum. İşler nasıl kontrolden çıktı, ben nasıl bunları tercih eder oldum. Neden bu kadar çabuk yoruldum? Ne oldu?

Aslında yazdım evet. Nereye yazdım, arada bir geleceğe mektuplar serisi yazdım. Futureme sitesinden kendime mektuplar yazdım. O mektuplar gelene kadar unuttum yine herşeyi. Mektup gelince heyecanlanıp yeniden kendime geleceğe mektuplar yazdım. Neden? Niye gizli gizli yazıp saklandım?

Bilmiyorum. 

Çok başka şimdi, bu geçen 6 yıl diğerlerine benzemedi. Yok öyle ağır trajediler falan yaşamadım, sadece bir çocuk doğurdum ve işten ayrıldım ama yine de ne bileyim.

(Aha şimdi anlaşıldı dengesizin neden böyle yazdığı)

Sevgili blogspot, sevgili okur, 

Hala buralarda mısın bilmiyorum, hoş bu yazıyı online ortama açar mıyım ya da kimliğimi aşikar eder miyim onu da bilmiyorum. Ama ben geri döndüm. Artık uykusuz kalmayı tercih ettiğim gecelerde bir parça buraya yazacağım. Ya kendimden ya kızımdan ya da pişirmeye çalıştığım yemekten, ya da kaktüsten ne bileyim elbet birşeyden bahsedeceğim. 

Yazmak güzel, yazdıklarına geri dönüp bakmak çok güzel.

Bak bu satırları yazdım ya sanki yine 12 yıl öncesinde gibiyim. Tek başıma, sadece kendi sorumluluklarımla.(Abart abart)

Ben ve parantezlere zar zor sığan iç sesim sizleri sevgiyle selamlıyorum.

Bi kenara yaz dediklerimi artık bukenarayazacağım.